Georges, een veertigjarige arbeider, wordt onverwacht uit de gevangenis ontslagen.
Na een straf van 14 maanden. Veroordeeld wegens incest met zijn dochter.
Zij kloeg hem aan.
Uit wraak. Volgens hem.
Omdat ze het huis werd uitgezet.
Bij zijn thuiskomst verloopt het weerzien met zijn vrouw, Jeanne, vreemd. Spannend ook.
In de maanden van zijn gevangenschap heeft hij haar nooit willen zien.
Eerst uit woede, zegt hij achteraf, later uit schaamte.
Nu is hij terug. Maar Jeanne heeft een verhouding met Erik. Een buur en vriend.
Ze heeft bovendien een kind van Erik gekregen.
Georges wil de situatie uitklaren. Op zijn manier.
Met zijn vrouw en haar minnaar tot een vergelijk komen.

Een verhaal dat speelt tussen waarheid en leugen. Tussen verzoening en verwijt.
Een theaterstuk van Hugo Claus.
Geschreven eind jaren ’60 van de vorige eeuw. Brandend actueel.

Tekst: Hugo Claus | regie:Paula Bangels | met: Mathias Sercu, Eva Van der Gucht, Lynn Van Royen en David Cantens | muziek: Sioen | kostuumontwerp: Christophe Coppens | Decorontwerp: Bart Clement | Lichtontwerp: Luc Peumans